سرویس سیاست مشرق - هفته گذشته چارلی وایمرز، نماینده پارلمان اروپا و عضو حزب راست‌گرای دموکرات‌های سوئد، در توئیتی اعلام کرد که رضا پهلوی به سوئد دعوت شده و قرار است در تاریخ ۱۳ آوریل در یکی از ساختمان‌های مرتبط با پارلمان این کشور سخنرانی کند. همزمان با انتشار این توئیت، شبکه‌ای از اکانت‌های سلطنت‌طلب به‌صورت گسترده و هماهنگ به بازنشر و برجسته‌سازی این خبر پرداختند.

این اکانت‌ها تا حدی در انعکاس خبر شتاب‌زده عمل کردند که برخی از آن‌ها مدعی شدند این دعوت به‌صورت رسمی از سوی دولت و پارلمان سوئد و در راستای به‌رسمیت شناختن پهلوی انجام شده است. در ادامه، اکانت‌های وابسته نیز با غول‌های رسانه‌ای از حضور ۱۷۰ تیم امنیتی برای انتقال او به محل سخنرانی گفتند و حتی با استفاده از تصاویر کاخ‌ها و فضاهای سلطنتی اروپایی، سعی در القای سطحی متفاوت از این نشست داشتند.

اما ساعاتی مانده به برگزاری نشست، یک خبرنگار سوئدی به محل جلسه رفت و در ویدیویی که شباهتی به پارلمان این کشور نداشت گفت: «پهلوی آن پشت (در) پنهان شده تا برای چند مدعو (صندلی خالی) حرف بزند!» پس از آغاز برنامه نیز همراهان ایرانی پهلوی، به منظور پرنشان دادن فضا، به سرعت صندلی‌ها را به‌سرعت اشغال کردند. همزمان برخی رسانه‌ها نیز تلاش کردند این نشست را با ادبیاتی بزرگ‌نمایی‌شده، رویدادی مهم در سطح پارلمان سوئد جلوه دهند.

اما بررسی‌ دعوتنامه نشان می‌دهد که این دعوت نه از سوی پارلمان یا دولت سوئد، بلکه توسط سه نماینده از حزب دموکرات‌های سوئد انجام شده است؛ در میان آن‌ها نیز یک چهره ایرانی‌الاصل سلطنت‌طلب نیز دیده می‌شود. پس از برگزاری نشست نیز مشخص شد محل برگزاری، نه صحن اصلی پارلمان، بلکه یکی از فضاهای محدود و جانبی برای نشست‌های مهمان بوده است.

نکته قابل توجه دیگر اینکه حتی جزئیات منتشرشده از دعوت‌نامه نیز نشان می‌دهد محل برگزاری به پهلوی اطلاع داده نشده بود؛ موضوعی که باعث شد یک هیئت همراه پرتعداد، با تصور حضور در یک فضای رسمی و گسترده، در عمل با یک نشست محدود و فشرده مواجه شوند.

چه کسانی از پهلوی دعوت کردند؟

دعوت از رضا پهلوی توسط چند نماینده پارلمان سوئد از احزاب راست‌گرا و راست میانه انجام شد. یکی از این افراد، نیما غلام‌علی‌پور است؛ عضو حزب دموکرات‌های سوئد. او سیاستمداری راست‌گراست که تمرکز فعالیت‌هایش بر موضوعاتی مانند یکپارچگی اجتماعی، نقد اسلام‌گرایی و مخالفت با سیاست‌های چندفرهنگی است. غلام‌علی‌پور متولد ایران است و در انتخابات سال ۲۰۲۲ به پارلمان سوئد راه یافته است.

مگنوس برنتسون، دیگر دعوت‌کننده، از حزب دموکرات مسیحی است؛ حزبی با گرایش راست میانه و رویکرد محافظه‌کار اجتماعی. او متولد سوئد است و در پارلمان این کشور فعالیت می‌کند.

سومین فرد، آرین کاراپت، عضو حزب میانه‌روهاست؛ حزبی راست میانه که بر موضوعاتی مانند امنیت، مقابله با جرایم سازمان‌یافته و سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تر مهاجرتی تأکید دارد. او متولد عراق است و از سال ۲۰۱۸ نماینده پارلمان سوئد بوده است.

در کنار این افراد، نام رشید فریوار نیز مطرح شده است؛ هرچند او از دعوت‌کنندگان نبود، اما به‌عنوان عضو حزب دموکرات‌های سوئد و نماینده پارلمان منتخب انتخابات ۲۰۲۲، در نشست حضور داشت و در کنفرانس مطبوعاتی از پهلوی سؤال پرسید. او نیز متولد ایران است! مرور سوابق این افراد نشان می‌دهد هیچ وزن قابل توجه سیاسی در دعوت از پهلوی به پارلمان وجود ندارد و اغلب ایرانیان ضدانقلاب در این پارلمان، یک جلسه دورهمی برگزار کرده‌اند.

اما کاربران پس از مشاهده سخنرانی مدعی شدند، برخلاف آنچه که درباره این جلسه برای برگزاری در صحن پارلمان سوئد تبلیغ شده، حتی یک پرچم از سوئد نیز در این جلسه دیده نشد و تقریبا همه حضار در نشست نیز از هواداران ایرانی پهلوی در تجمعات خیابانی بودند که اینبار با کت و شلوار به عنوان کارشناس و مقام سیاسی حضور پیدا کرده بودند.

وب‌سایت Nyheter۲۴ از رسانه‌های معروف سوئد، در گزارشی درباره سفر رضا پهلوی به این کشور، به انتقادها از دعوت وی پرداخت و با تیتر "بسیار ساده‌لوحانه" آن را بررسی کرده است.

در این گزارش آمده است که یکی از مسائل پیرامون سفر وی، بحث بر سر این بوده که کدام سالن پارلمان برای این دیدار اختصاص داده شود تا این نشست به عنوان رسمیت بخشیدن از سوی پارلمان سوئد به نفع پهلوی تلقی نشود.

بیشتر درباره انتقاد رسانه‌های سوئدی بخوانید:

گزارش انتقادی رسانه سوئدی از دعوت رضا پهلوی؛ "بسیار ساده‌لوحانه"!

همزمان با این فشار افکار عمومی نیز ساعاتی بعد وزیر امور خارجه سوئد و ایمیل‌های متعلق به دولت سوئد، هرگونه دعوت رسمی این کشور از رضا پهلوی برای شرکت در پارلمان را تکذیب کرد.

در عوض منقدین سوئدی نیز در شبکه‌های اجتماعی خود پرسیدند چرا باید پسر یک دیکتاتور سابق در پارلمان سخنرانی کند؟ یا اینکه تنها مزیت او در این سال‌ ها «پسر شاه بودن» است و هیچ دستاورد سیاسی نداشته است؛ در سوئد این سؤال جدی مطرح شده است که چنین تریبونی بر چه اساسی به این شخص داده شده است؟

در این میان بین عناصر ضدانقلاب نیز درباره این نشست اختلاف ایجاد شده است. شلر حقانی فر، خبرنگار سابق اینترنشنال در توئیتی از اینکه گفته شده بود سخنرانی در پارلمان سوئد هماهنگ شده، انتقاد کرد و این موضوع را کذب خواند؛ در عوض اکانت‌های سلطنت‌طلب نیز با فحاشی از خجالت او درآمدند.